پزشکیان در نیویورک، نقشه‌ای را اجرا کرد که آمریکا چهل سال پیش، در فیلیپین، آزموده بود. جلوی دوربین، فریاد؛ پشت درهای بسته، تسلیم. آمریکا از فریاد نمی‌ترسد؛ از تسلیم تغذیه می‌کند ن یکسون در خاطراتش درباره فردیناند مارکوس می‌نویسد: ا و در ملأ عام ضدآمریکایی بود، اما در جلسات خصوصی، هرچه ما می‌خواستیم می‌پذیرفت. این دقیقاً همان صحنه‌ای است که در نیویورک تکرار شد پزشکیان در سالن عمومی، تصویر رهبر شهید و کودکان میناب را بالا برد و گفت ما قربانی تروریسم هستیم—برای د وربین‌ها اما در فاکس نیوز،گفت بله، ۶۰ درصد غنی‌سازی را کنار می‌گذاریم و به NBC گفت نمی‌خواهیم تفاهم با آمریکا به میان‌دوره‌ای برسد، برای ترامپ. ت فاوت مارکوس با پزشکیان مارکوس کشوری را اداره می‌کرد که تحت سلطه آمریکا بود؛ چ اره‌ای نداشت. پزشکیان رئیس‌جمهور کشوری پ یروز است که آمریکا را به زانو درآورده است و مردم ۷ ماه است مدافع وطن هستند. مارکوس اسیر بود؛ پزشکیان رئیس جمهور کشور پیروز است. این تفاوت، م عامله عزت، شرافت و پایداری مردم انقلابی به پای میز مذاکره و صلح با آمریکا است آ مریکا چه می‌فهمد؟ ترامپ لو داد: دیدار بسیار خوبی بود. «خوب» یعنی: طرف مقابل، در پشت صحنه، تسلیم شده است. آ مریکا از فریاد علنی پزشکیان نمی‌ترسد؛ از تسلیم پنهان او استفاده می‌کند. مانند مارکوس. پزشکیان تصویر شهدا را بالا برد، اما ۶۰ درصد را روی میز گذاشت. این مقاومت نیست؛این بازتولید الگوی مارکوس است ا قای پزشکیان اینجا فیلیپین نیست، ایران مهد شیران است و برای صلح جویان با ظالم جایی ندارد. اینجا بر سر عزت و شرافت با مشت گره کرده با خانواده جان میدهد و فرماندهان زودتر از مردم جان میدهند نظر شما چیست؟ # ایران #صلح #جنگ #سازمان_ملل #پزشکیان #ترامپ