مسئله، برگزاری یک مراسم دیپلماتیک نیست؛ مسئله نوع حضور و پیامی است که از رفتار یک مقام ارشد جمهوری اسلامی به افکار عمومی و طرف‌های خارجی منتقل می‌شود. بر ایران ستیزی عربستان شکی نیست و در حمله آمریکا علیه ایران همکاری و همراهی داشته و در حال حاضر درگیر جنگ بر علیه محور مقاومت به ویژه یمن می باشد، حالا در چنین شرایطی، در مراسم روز ملی عربستان در تهران، محمدجعفر قائم‌پناه، معاون اجرایی رئیس‌جمهور، نه‌تنها در این مراسم حضور پیدا می‌کند، بلکه در مراسم بریدن کیک نیز مشارکت دارد. البته تعامل دیپلماتیک، حفظ روابط و احترام متقابل میان کشورها امری طبیعی و حتی ضروری است اما سؤال اینجاست: آیا برای حضور یک مقام در چنین سطحی، میان «تعامل دیپلماتیک» و «نمایش نمادین و تشریفاتی» تفاوتی قائل نشده‌ایم؟ وقتی جمهوری اسلامی ایران درگیر یک رویارویی جدی منطقه‌ای و بین‌المللی است و کوچک‌ترین تصاویر و حرکات مسئولان می‌تواند دستمایه تحلیل و فضاسازی رسانه‌ای قرار گیرد، هر رفتار عمومی باید با محاسبه سیاسی و رسانه‌ای همراه باشد. مسئولان در این سطح، بیش از هر چیز باید بدانند که سیاست خارجی فقط مذاکره پشت درهای بسته نیست؛ گاهی یک تصویر، یک لبخند، یک تشریفات یا حتی یک بریدن کیک، پیام سیاسی تولید می‌کند. 🔹 دیپلماسی هوشمند یعنی هم دست دوستی را بشناسیم، هم سابقه طرف مقابل را فراموش نکنیم؛ هم تعامل کنیم، هم پیام رفتار خود را مدیریت کنیم. مسئولان در این سطح، باید علاوه بر نیت خوب، از تشخیص سیاسی و رسانه‌ای کافی نیز برخوردار باشند.