سخنرانی بنیامین نتانیاهو در هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، بیش از آنکه یک سخنرانی عادی باشد، جلوهای آشکار از شکست سیاسی عمیق رژیم صهیونیستی و شخص نتانیاهو بود. خروج دستهجمعی دهها هیئت نمایندگی از سالن اصلی در لحظه آغاز سخنرانی او، همراه با موج گسترده اعتراضات مردمی در خیابانهای نیویورک، نشان داد که اسرائیل دیگر هیچ مقبولیتی در افکار عمومی و دیپلماسی جهانی ندارد و چهره اصلی و واقعی آن برای جهان آشکار شده است. نتانیاهو که سالها با تکیه بر حمایت قدرتهای غربی و عملیات نظامی تهاجمی، خود را بازیگر بیرقیب منطقه معرفی میکرد، این بار در مهمترین صحنه مشروعیتبخشی بینالمللی با انزوایی بیسابقه روبهرو شد. او ناچار شد بخش عمدهای از سخنرانیاش را صرف حمله به نمایندگان خارجشده و توصیف آنان بهعنوان بزدلان اخلاقی کند. این واکنش، نه نشانه قدرت، بلکه خوی اصلی صهیونیستها و اعتراف به شکست گفتمانی و سیاسی است. زمانی که یک رهبر در مجمع عمومی سازمان ملل نتواند حتی حداقل احترام تشریفاتی را جلب کند، نشاندهنده فروپاشی موقعیت سیاسی او و رژیمش در نظام بینالملل است. این شکست تنها محدود به شخص نتانیاهو نیست. رژیم صهیونیستی که سالها با روایتسازی و پولپاشی و فریب رسانهای درباره دفاع از خود و دموکراسی تنها در خاورمیانه مشروعیت کسب میکرد، امروز با واقعیت انکارناپذیر نسلکشی در غزه و خوی جنگطلبی و وحشیگری خود مواجه شده است. خروج گسترده نمایندگان، بازتاب مستقیم انزجار جهانی از کشتار گسترده غیرنظامیان، زنان و کودکان در غزه است؛ جنایتی که دیگر نمیتوان آن را با پوشش رسانهای یا لابیهای سنتی پنهان کرد.
انزوای تاریخی رژیم اشغالگر
سخنرانی بنیامین نتانیاهو در هشتاد و یکمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، بیش از آنکه یک سخنرانی عادی باشد، جلوهای آشکار از شکست سیاسی عمیق رژیم صهیونیستی و شخص نتانیاهو بود. خروج دستهجمعی دهها هیئت نمایندگی از سالن اصلی در لحظه آغاز سخنرانی او، همراه با موج گسترده اعتراضات مردمی در خیابانهای نیویورک، نشان داد که اسرائیل دیگر هیچ مقبولیتی در افکار عمومی و دیپلماسی جهانی ندارد و چهره اصلی و واقعی آن برای جهان آشکار شده است. نتانیاهو که سالها با تکیه بر حمایت قدرتهای غربی و عملیات نظامی تهاجمی، خود را بازیگر بیرقیب منطقه معرفی میکرد، این بار در مهمترین صحنه مشروعیتبخشی بینالمللی با انزوایی بیسابقه روبهرو شد. او ناچار شد بخش عمدهای از سخنرانیاش را صرف حمله به نمایندگان خارجشده و توصیف آنان بهعنوان بزدلان اخلاقی کند. این واکنش، نه نشانه قدرت، بلکه خوی اصلی صهیونیستها و اعتراف به شکست گفتمانی و سیاسی است. زمانی که یک رهبر در مجمع عمومی سازمان ملل نتواند حتی حداقل احترام تشریفاتی را جلب کند، نشاندهنده فروپاشی موقعیت سیاسی او و رژیمش در نظام بینالملل است. این شکست تنها محدود به شخص نتانیاهو نیست. رژیم صهیونیستی که سالها با روایتسازی و پولپاشی و فریب رسانهای درباره دفاع از خود و دموکراسی تنها در خاورمیانه مشروعیت کسب میکرد، امروز با واقعیت انکارناپذیر نسلکشی در غزه و خوی جنگطلبی و وحشیگری خود مواجه شده است. خروج گسترده نمایندگان، بازتاب مستقیم انزجار جهانی از کشتار گسترده غیرنظامیان، زنان و کودکان در غزه است؛ جنایتی که دیگر نمیتوان آن را با پوشش رسانهای یا لابیهای سنتی پنهان کرد.