یک استاد دانشگاه، جشنواره هنرهای تجسمی جوان را فراتر از یک رویداد رقابتی می‌داند و معتقد است این جشنواره می‌تواند به‌عنوان نهادی واسطه میان فضای دانشگاهی و میدان حرفه‌ای هنر عمل کند. او همچنین تمرکززدایی جغرافیایی، تولید سرمایه نمادین برای نسل آینده هنرمندان و ایجاد تجربه‌ای آموزشی مبتنی بر «تنش خلاق» را از مهم‌ترین ظرفیت‌های این رویداد عنوان می‌کند.